مشروح گفتگوی روزنامه ایران با وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات

تاریخ ارسال خبر : 1389 اردیبهشت        تعداد مشاهده : 394
0 - 0
مشروح گفتگوی روزنامه ایران با وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات


مشروح گفتگوی روزنامه ایران با وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات

 

 

گفت و گو با وزير ارتباطات و فناوري اطلاعات ، حتي اگر وزير، فردي رسانه اي و اهل تعامل هم باشد كار ساده اي نيست چه آنكه حساسيت هاي اين حوزه معمولاً الزاماتي دارد كه مراعات آنها چندان به مذاق خبرنگاران خوش نمي آيد . گفت و گوي ما با رضا تقي پور انوري ، حول دستاوردهاي كشور در حوزه فضايي شكل گرفت و به دليل فرصت اندكي كه در اختيارمان بود ، قول گفت و گويي كامل تر در آينده اي نزديك را گرفتيم . اين دانش آموخته كارشناسي ارشد دانشگاه علم و صنعت با اشاره به دستاوردهاي تازه كشور در اين عرصه ، معتقد است كه با توجه به پتانسيل هاي بالايي كه در ايران وجود دارد، فناوري هاي فضايي بزودي سهمي مؤثر در توليد ناخالص داخلي را از آن خود خواهند كرد. او از پرتاب نمونه هاي پروازي سه ماهواره در سال جاري و سال آينده خبرداده و مي گويد كه بزودي با ساخت پرتابگر ، چرخه قرارگيري ماهواره هاي ملي در فضا كامل مي شود و به موازات آن ، ماهواره هايي با وزن يكصد كيلو گرم كه توان قرارگرفتن در مدارات بزرگتر را دارد ساخته خواهد شد . مشروح اين گفت و گو از نظرتان مي گذرد.


آقاي وزير، يكي از دستاوردهاي درخشان كشور در دوران رياست شما بر سازمان فضايي كليد خورد؛ پرتاب ماهواره اميد آغازي براي حضور مقتدرانه ايران در فضا بود و همچون كشورهاي صاحب‌اين تكنولوژي، مي‌تواند به منشأيي براي رشد اقتصادي كشور تبديل شود. شما به هنگام دريافت رأي اعتماد از مجلس، توسعه فناوري فضا را از جمله اولويت‌هاي خود اعلام كرديد. كشور ما هم‌اكنون در حوزه فضايي از نظر سخت افزاري و نرم‌افزاري در چه وضعيتي قرار دارد؟
همانطور كه اشاره كرديد، حوزه فضايي هم در بخش كاربردهاي فناوري‌هاي فضايي و هم توسعه فناوري‌هاي فضايي، در اولويت‌هاي كاري كشور عزيزمان، قرار دارد. ما از يك طرف براي اين‌كه كاربردهاي فناوري‌هاي فضايي را در بخش ارتباط، سنجش از دور، ناوبري و بسياري ديگر از كاربردها توسعه دهيم، برنامه‌هاي وسيعي داريم كه عمدتاً توسط سازمان فضايي ايران كه زير مجموعه وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات است، در حال پيگيري است.
البته اين به معناي انحصار نيست. بسياري از سازمان‌هاي ديگر هم كه به اين خدمات نياز دارند، از طريق سازمان فضايي يا با هدايت و راهنمايي سازمان فضايي مي‌توانند از اين كاربردها بهره‌مند شوند. كما اين‌كه خب الآن ما در بحث ارتباطات فضايي مي‌بينيم كه صدا و سيما به صورت گسترده در حال استفاده است، بانك ها، بسياري از شركت‌هاي خصوصي كه مجوز دارند اين خدمات را به مردم ارائه بدهند هم همينطور. اين‌ها نشان از اين دارد كه كشور براي توسعه فناوري‌هاي فضايي عزم جدي دارد. خوشبختانه هم‌اكنون در زمينه كاربرد خيلي مشكل جدي نداريم. يعني تا آنجا كه اعلام نياز بوده، چه در زمينه مخابراتي چه در زمينه سنجش از دور و ناوبري و مسائل ديگر، تأمين شده است.
بحثي كه خيلي اهميت دارد و جزو اهداف كليدي جمهوري اسلامي ايران است، توسعه خود فناوري‌هاي فضايي است چرا كه ما يك نگاه راهبردي به اين فناوري‌ها داريم و معتقديم با توجه به توانمندي‌هايي كه جمهوري اسلامي ايران دارد، اين فناوري‌ها مي‌توانند در آينده سهم مؤثري در توليد ناخالص داخلي كشور داشته باشند. به اين معني كه كشور ما مي‌تواند صادر كننده اين فناوري‌ها و محصولات فضايي باشد كه مهمترين آنها شايد طراحي، ساخت و پرتاب ماهواره ديگر كشورها باشد. در اين دو زمينه هم خوشبختانه طي سال‌هاي گذشته برنامه‌هاي خوبي به اجرا درآمده كه نمونه‌اش را شما اشاره كرديد؛ پرتاب ماهواره اميد البته به‌عنوان گام اول بود اما طراحي و ساخت ماهواره‌هاي مختلف براي كار بردهاي ارتباطي و سنجش از دور در برنامه قرار دارد كه سال گذشته هم، در روز ملي فضا شاهد بوديم از سه ماهواره رونمايي شد كه نمونه مهندسي شان در داخل ساخته شده بود و الآن طبيعتاً نمونه‌هاي پروازي اين ماهواره‌ها در حال ساخت است.
نمونه‌هاي پروازي چه زماني
آماده مي‌شود؟
به موازات دارد بحث آماده‌سازي پرتاب‌گر دنبال مي‌شود. شايد مهم‌ترين بحث‌مان اين باشد كه به‌موازات فراهم كردن زيرساخت‌هاي فني شامل آزمايشگاه‌ها، ايجاد نرم افزارها و شبيه‌سازها براي تست و آزمايش خودماهواره ها، زير سيستم‌هايشان نيز آماده شود كه هم‌اكنون در حال تهيه و آزمايش است. بنابراين اميدواريم طي امسال و سال 90 شاهد پرتاب اين ماهواره‌ها باشيم.
به‌نظر طولاني مي‌رسد...
اين‌كه عرض مي‌كنم امسال و سال آينده براي اين‌است كه طراحي و ساخت ماهواره يك فرايند زمان بر است، حتي در كشورهايي كه به صورت كامل چرخه اين فناوري‌ها را در اختيار دارند، طراحي و ساخت ماهواره، حداقل 18 ماه و تا 36 ماه به طول مي‌انجامد.
بنابراين ما از اين نظر هم در موقعيت خوبي قرار داريم، اين كه ماهواره‌هايي كه بعد از تبيين و تعيين مأموريت، به مرحله طراحي مي‌رسند، بايد نمونه‌هاي مختلفي از آنها ساخته شود، نمونه آزمايشگاهي، نمونه مهندسي، نمونه‌هاي كيفي براي اين كه كيفيت و اطمينان صددرصد را به ما بدهند و در نهايت نمونه پروازي.
اميدواريم كه ان‌شاءالله پرتابگر هم به موازات اين آماده شود و چرخه قرارگيري اين ماهواره‌ها در فضا كامل شود.
در حوزه فضايي، يكي از محوري‌ترين مباحث، دستيابي به تكنولوژي پرتاب ماهواره‌هاي سنگين است. توان اين پرتابگر‌ها چه ميزان است؟
تكنولوژي پرتاب را در ماهواره اميد هم داشتيم و اين تكنولوژي هم‌اكنون هم در اختيار ماست. خوشبختانه ماهواره بومي اميد، با ماهواره‌بر سفير اميد كه طراحي و ساخت‌اش كاملاً در داخل كشور انجام شده بود، پرتاب شد اما براي مدارات بالاتر و وزن‌هاي بيشتر همانطور كه گفتيد اين ماهواره‌بر بايد توسعه پيدا كند. اين فرآيند هم‌اكنون در حال اجراست و ما داريم نسل‌هاي بعدي سفير اميد 2 را يعني سفير 2 آ و سفير 2 ب توسعه مي‌دهيم چون هر دو موضوع به موازات هم دارند پيش مي‌روند طبيعتاً مديريت زمانبندي اين پروژه‌ها كمي پيچيده است.
از نظر وزن و برد چه تفاوتي با سفير اميد دارند؟
اينها خيلي متفاوتند. ماهواره‌هاي جديد از نظر وزني در كلاس حدود 100 كيلوگرم هستند در حالي كه ماهواره اميد مجموعاً 27 كيلوگرم وزن داشت يعني وزن ماهواره‌هاي جديد حدود چهار برابر مي‌شود. از نظر مدار مكانيكي كه ماهواره بايد در آن قرار بگيرد نيز ماهواره اميد در يك مدار بيضوي كه حضيض‌اش 250 كيلومتر و اوجش 380 كيلومتر بود، قرار گرفت اما ماهواره‌هاي جديد را اميدوار هستيم ان‌شاءالله در مداري كه حضيض‌اش 450 كيلومتر هست قرار بدهيم و به تبع آن اوج اين مدار بيضوي هم افزايش خواهد يافت.
با رسيدن به اين نقطه، از نظر فناوري فضايي در مقايسه با كشورهاي جهان در چه رتبه‌بندي قرار مي‌گيريم؟
كشورهايي كه در كل دنيا توان پرتاب ماهواره دارند، محدود هستند. به دليل يك اختلاف‌نظر، 8 تا 9 كشور را ذكر مي‌كنند كه خوشبختانه كشور عزيزمان در جايگاه تثبيت‌شده در اين آمار قرار دارد.
كــدام كشـــورها هستند؟
روسيه كه تقريباً بيشترين پرتاب‌ها را تاكنون داشته است، ايالات متحده امريكا، برخي كشورهاي اروپايي كه بعضاً جدا و گاهي به عنوان اتحاديه اروپا از آنها نام برده مي‌شود، چين و برزيل. كره‌شمالي و كره‌جنوبي هم پرتاب‌هايي داشته‌اند ولي موفق نبوده‌اند بنابراين در مورد اين كه دو كره اين توانمندي را دارند، اختلاف‌نظر وجود دارد.
در برنامه پنجم توسعه چه چشم‌اندازي براي توسعه فناوري‌هاي فضايي ديده شده است؟
خوشبختانه در برنامه پنجم نيز توسعه فناوري‌هاي فضايي بخوبي مورد توجه قرار گرفته كه اميدواريم با تصويب برنامه و جداولي كه ما پيشنهاد كرده‌ايم، روند توسعه اين فناوري‌ها را بسيار سريع‌تر از برنامه چهارم بتوانيم دنبال كنيم چرا كه برآورد ما اين است زيرساخت‌هاي فني، منابع انساني، آزمايشگاهي و در كل، سخت‌افزار اين كار را در اختيار داريم. فقط حمايت‌هاي بودجه‌اي و برنامه‌اي مي‌تواند اين حركت را شتاب بخشد.
نيروي انساني متخصص چطور؟ دانشگاه‌ها تأمين‌كننده نيازهاي كشور هستند؟
تربيت نيروي انساني خوشبختانه از 13-12 سال پيش آغاز شده و هم‌اكنون توانمندي خوبي در كشور داريم. مشخصاً رشته‌هاي هوافضا در بيشتر دانشگاه‌هاي معتبر فني وجود دارد و فارغ‌التحصيلان اين رشته‌ها هم‌اكنون با دانش بسيار بالا در جامعه خدمت مي‌كنند. رشته‌هاي مكانيك، الكترونيك، برق، شيمي، متالوژي، مهندسي صنايع و كامپيوتر هم رشته‌هايي هستند كه با توجه به ميان رشته‌اي بودن رشته‌هاي هوافضا، همه در حوزه فضايي نقش دارند.دانشكده‌هاي فني كشور از نظر رتبه علمي در دنيا در سطح مطلوبي قرار دارند و فارغ‌التحصيلان اين دانشگاه‌ها طبيعتاً مي‌توانند حضور مؤثري در عرصه فناوري هاي فضايي داشته باشند. خوشبختانه همين حالا نيز در بسياري از دانشگاه‌ها، پروژه‌هاي ماهواره‌هاي دانشگاهي تعريف شده و در حال طراحي و ساخت است و بسياري از دانشگاه‌ها به آموزشگاه‌هاي حوزه فضايي تجهيز شده اند. بنابر اين همانطور كه عرض كردم مي‌توانيم بگوييم واقعاً در بحث ايجاد زيرساخت‌ها در حوزه منابع انساني و آزمايشگاه‌ها و سخت‌افزارها، عملكرد خوبي داشته‌ايم.
در اين حوزه جايي هم براي مشاركت بخش خصوصي وجود دارد يا كل مباحث حاكميتي است؟
نه، صد‌درصد حاكميتي نيست و بخش خصوصي هم در اين حوزه بخوبي وارد شده است، بطوري كه بسياري از زيرسيستم‌ها حتي در ماهواره اميد هم توسط بخش خصوصي طراحي و ساخته شده بود.
اما به‌نظر نمي‌رسد اين مشاركت چندان سازمان يافته باشد...
اگر چه هنوز در بخش خصوصي آن ساختار يكپارچه مثل كنسرسيوم نداريم كه ماهواره را بطور كامل طراحي كرده و بسازند اما در حوزه زيرسيستم‌ها بخوبي وارد شده‌اند و با كيفيت فضايي مي‌توانند زير سيستم‌ها را ارائه بدهند. البته ما ارتباط داريم و ساير ساختارهايي كه مأموريت طراحي و ساخت ماهواره دارند، دنبال اين هستند كه ساختار بخش خصوصي را هم تقويت كنند، دنبال ايجاد خوشه‌هاي صنعتي و كنسرسيوم‌هايي هستند تا ان‌شاءالله اين خوشه‌ها و كنسرسيوم‌ها ماهواره‌هاي بزرگ و عملياتي را هم در كشور طراحي و اجرا كنند.
در حال حاضر تمام نيازهاي ما در حوزه فضايي اعم از مخابراتي، سنجش از دور يا ناوبري از طريق ماهواره ساير كشورها تأمين مي‌شود، با روند توسعه‌اي كه به آن اشاره كرديد چشم‌اندازي وجود دارد كه بتوانيم اين كاربردها را بر روي ماهواره‌هاي ملي كشور منتقل كنيم؟
اين چشم‌انداز وجود دارد اما حتماً مي‌دانيد كه مرز‌هاي دانش و به تبع آن مرزهاي فناوري، محدود نيستند. به اين معنا كه امروز كاربردهاي مشخصي براي فناوري‌هاي فضايي وجود دارد ولي اين كار بردها مرتباً در حال توسعه است؛ مي‌خواهم بگويم حتي كشورهايي كه صاحب اين فناوري‌ها هستند، برايشان سخت است كه به صورت مستقل همه چيز را خودشان طراحي كنند و بسازند، بنابراين در يك شبكه كار مي‌كنند بخصوص در زمينه فناوري‌هاي فضايي.برآورد ما اين است طي دو برنامه توسعه آتي، يعني برنامه پنجم و ششم توسعه، به نقطه‌اي خواهيم رسيد كه بتوانيم كليه كاربردهاي فضايي در كشور را پاسخگو باشيم. البته همانطور كه عرض كردم اين مرزها محدود نيست، طبيعتاً پروژه‌هاي جديدي تعريف مي‌شود مثل حضور در فضا، اعزام موجود زنده به فضا. اينها برنامه هايي است كه مورد بحث و بررسي قرار گرفته و بعضاً به صورت ايده مطرح است و در صورتي كه در شوراي عالي فضايي، به جمع بندي برسيم اينها دنبال خواهد شد.
منظورتان از اين‌كه در حوزه كاربرد به خود كفايي مي‌رسيم، چيست؟
در حوزه فضايي دو، سه زمينه شناخته شده‌تر هستند مثل مخابرات فضايي، سنجش از دور و استفاده از داده‌هاي ماهواره‌اي ما اميدواريم در برنامه پنجم و ششم توسعه طراحي، ساخت و پرتاب ماهواره هايي با اين كاربردها را در داخل كشور انجام دهيم.
اعزام موجود زنده به فضا كه اشاره كرديد، در دستور كار قرار گرفته يا صرفاً يك ايده است؟
در افق 1404 پيش‌بيني شده است اما از نظر عملياتي بستگي به پشتيباني‌هاي بودجه‌اي دارد، اين‌كه در برنامه‌هاي پنج ساله توسعه چقدر بودجه ديده شود، مربوط به شوراي عالي فضايي و تصويب مجلس شوراي اسلامي است.
دولت در لايحه برنامه پنجم توسعه قرارداده؟
ادامه مطالعات اين پروژه را در برنامه پنجم توسعه لحاظ كرده‌ايم.
ماهواره زهره به‌كجا رسيد؟
ماهواره زهره يك ماهواره مخابراتي است كه كشورمان از سال‌ها پيش براي تأمين نيازهاي مخابراتي‌اش به‌دنبال تهيه آن بوده است. قرارداد طراحي و ساخت اين ماهواره حداقل دو مرتبه با كشورهاي خارجي بسته شده و متأسفانه آنها به‌دلايل مختلف به تعهداتشان عمل نكردند و اين كار به‌دلايل مختلف اعم از مسائل مالي و قراردادي انجام نشده است. طراحي و ساخت ماهواره‌‌هاي مخابراتـــي و ارتباطي در قالب برنامــــه توســعه فناوري‌هاي فضايي كه اشاره كردم، قرار دارد و ما اميدوار هستيم كه بتوانيم ماهواره‌هاي مخابراتي مورد نياز كشورمان را هم طي اين برنامه توسعه فناوري‌هاي فضايي خودمان بسازيم.
پس ساخت ماهواره زهره در روسيه منتفي است؟
نه، به موازات در حال پيگيري‌است. اولويت اول ما، توسعه كاربردهاي فضايي است. يعني مي‌خواهيم كاربردهايي كه در حوزه فضايي وجود دارد را در داخل تأمين و ارائه كنيم و اين الزاماً به معناي ساخت نيست، اما در جاهايي كه نتوانيم از همكاري كشورهاي ديگر بهره‌مند شويم قطعاً خودمان فناوري‌هاي لازم را توسعه مي‌دهيم.
آقاي وزير، شما بارها اعلام كرده‌ايد وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات مانند بسياري ديگر از كشورها مي‌تواند عامل رشد و توسعه كشور باشد و مسير تحقق آن را رسيدن به اقتصاد ديجيتال معرفي كرده‌ايد. مشخصات چنين اقتصادي چيست و رسيدن به آن چه پيش
‌نيازهايي دارد؟
اقتصاد ديجيتال تقريباً طي دو دهه گذشته يعني از زماني كه عصر انفجار ديجيتال مطرح شد و اهميتي كه فناوري اطلاعات در توسعه كشورها پيدا كرد، مطرح شد. اين معني‌اش اين است كه ما با استفاده از فناوري‌هاي پيشرفته و با محوريت فناوري اطلاعات، فرايندهاي اقتصادي را بازنگري كنيم. مجموعه خدمات الكترونيكي اعم از بانكداري الكترونيكي، خريد الكترونيكي، تجارت و رفاه الكترونيكي، به كشورها اين امكان را مي‌دهد كه بتوانند اقتصادشان را با سهولت و كيفيت بسيار بالا و هزينه بسيار پائين اداره كنند. شايد مهم‌ترين نكته‌اي كه در اين اقتصاد وجود دارد، دانش بنيان بودن اقتصاد است و اين‌كه مديريت دانش در اين اقتصاد با محوريت فناوري اطلاعات صورت مي‌گيرد. امروزه فناوري اطلاعات مهم‌ترين رسالت و مأموريت‌اش، مديريت دانش است. به تعبيري، مي‌توانيم بگوييم بعد از عصر صنعتي و فراصنعتي كه كشورها از طريق صنعت و توليد فراصنعتي، توليد ثروت مي‌كردند امروز از طريق مغز افراد و مديريت دانش، انتقال اين دانش به كشورهاي ديگر به جاي محصولات سخت افزاري و صنعتي، توليد ثروت مي‌كنند.
الآن بسياري از كشورها سهم مؤثري از توليد ناخالص داخلي‌شان را بر پايه اقتصاد دانش بنيان بنا گذاشته‌اند و از اين مسير براي جامعه‌شان توليد ثروت مي‌كنند.
ما اميدواريم با برنامه‌هاي توسعه‌اي كه سهم فناوري اطلاعات در آن مرتباً در حال افزايش است، بتوانيم به اين نقطه نزديك شويم.
سهم فناوري اطلاعات در توليد ناخالص داخلي كشور الان چقدر است؟
در حال حاضر خيلي كم است. در برنامه پنجم توسعه پيش‌بيني كرده‌ايم حداقل 5/1 درصد از صادرات غير نفتي كشور از محل فناوري اطلاعات باشد.
رسيدن به اين هدف چه پيش‌نيازهايي دارد؟
قطعاً بايد سرمايه‌گذاري دولت و بخش خصوصي در حوزه فناوري اطلاعات افزايش يابد. كشور در اين زمينه توانمندي‌هاي خوبي دارد. اين‌كه بتوانيم محصولات فناوري اطلاعات را در سطح استانداردهاي جهاني عرضه كنيم، بيشترين توجه و تمركز ما بايد روي برقراري تعامل و بازاريابي باشد. امروز در كشور نرم‌افزارهايي توليد مي‌شود كه براي كشورهاي ديگر هم قابل استفاده است؛ شايد مشكل در نحوه تعامل، برقراري ارتباط و عرضه اين نرم‌افزارهاست كه اميدواريم در برنامه پنجم با حمايت هايي كه دولت از طريق كارگروه مديريت فناوري اطلاعات انجام خواهد داد، اين امر تحقق پيدا كند.
در برخي حوزه‌ها با وجود پتانسيل‌هاي خوبي كه وجود دارد، متأسفانه توجهـــي صـــورت نمي‌گيرد. به عنوان مثال در حال حاضر در بازسازي عراق بازار بسيار خوبي براي ايجاد شبكه و زيرساخت‌هاي مخابراتي شهرهاي مختلف وجود دارد. حتي قراردادي هم مدتي قبل امضا شد اما مدتهاست مسكوت مانده و اجرايي نشده است.
دنياي كسب و كار دنياي پيچيده‌اي است و حفظ توان رقابت، مهم ترين عامل براي ماندگاري در بازارهاي جهاني است. بنابراين صرف وجود توانمندي، براي به دست آوردن سهم مناسب از بازارهاي خارجي كفايت نمي‌كند. همانطور كه عرض كردم مكانيزم‌هاي ديگري بايد كمك كند كه از جمله مهم‌ترين آنها دانش بازاريابي است.
تعامل با سازمان توسعه تجارت، به عنوان متولي اصلي توسعه صادرات غيرنفتي در اين زمينه، مي‌تواند بسيار راهگشا باشد.
ما به نوبه خود در كنار سازمان توسعه تجارت تلاش كرده‌ايم حمايت‌هايمان را از شركت‌هاي فناوري و دانش بنيان داخلي افزايش دهيم براي اينكه اول اين شركت‌ها تقويت شده و توسعه يابند تا بتوانند نيازهاي داخلي را تأمين كنند و در اولويت بعدي، بتوانند در بازارهاي منطقه‌اي حضور پيدا كنند.
گويا قرار است كار گروهي براي مديريت صادرات فناوري اطلاعات تشكيل شود...
به اين شكل در برنامه وزارت ارتباطات نبوده است اما كارگروه فناوري اطلاعات در دولت تشكيل شده است و تصميمات حوزه مديريت فناوري اطلاعات در اين كارگروه كه متشكل از 4 وزير و 2 معاون رئيس جمهور و رئيس نهاد فناوري اطلاعات رياست جمهوري است، به نيابت از دولت اتخاذ مي‌شود و طبيعتاً توسعه صادرات فناوري اطلاعات و ارتباطات هم در اين كارگروه مديريت مي‌شود.
كشور ما در حوزه اينترنت خوشبختانه زيرساخت‌هاي خوبي دارد اما برخي محدوديت‌هاي اعمال شده موجب مي‌شود توسعه اين زيرساخت‌ها براي مردم چندان ملموس نباشد. پاسخ شما به انتقاداتي كه در اين زمينه مطرح مي‌شود، چيست؟
بايد ديد آيا كاربران اينترنت نيازهايشان را درست تعريف كرده‌اند يا نه. اولاً وقتي صحبت از اينترنت مي‌كنيم گاهي منظورمان شبكه اينترنت پايه و به اصطلاح IP Base است. گاهي واقعاً منظورمان شبكه جهاني اينترنت است. در تعريف اول مثلاً سؤال مي‌كنند آيا زيرساخت‌هاي ما براي بانكداري الكترونيكي كافي است يا نه. من عرض مي‌كنم اين زيرساخت‌ها به صورت عام، فقط كافي است اما وقتي كسي مي‌خواهد يك شبكه پيچيده بانكي را در كل كشور ايجاد كند، اين شبكه به صورت اختصاصي نياز به طراحي دارد. يعني نمي‌توان انتظار داشت با يك ارتباط ساده مثل ارتباطي كه با منازل داريم، تمام ارتباطاتمان بدون لحظه‌اي قطعي براي اين‌گونه كاربردهاي تخصصي بتوانند پاسخگو باشد. معمولاً سطوح خدمتي متفاوتي تعريف مي‌شود به صورت الماس، طلايي، نقره‌اي و برنز كه قيمت‌هاي هر كدام متفاوت است. در كشور ما متأسفانه به اين موارد زياد توجه نمي‌شود، كاربران مراجعه مي‌كنند اول يك ارتباط نقطه به نقطه مي‌خواهند، بعد كه نيازشان تأمين نمي‌شود خودشان به صورت غيرطراحي شده شبكه را توسعه مي‌دهند. خيلي از اشكالات براي اين است كه صاحب شبكه از ابتدا طراحي و ظرفيت‌هاي مورد نظرش را مشخص نكرده است.اگر كاربران حرفه‌اي مثل شبكه‌هاي بانكداري از ابتدا با يك رويكرد مشخص و يك طراحي و معماري مناسب وارد كار شوند و از شركت‌هاي مشاور يا خود وزارت ارتباطات مشاوره لازم را بگيرند، قطعاً ما مي‌توانيم كمك كنيم مشكلاتشان به حداقل برسد و نيازهايشان به بهترين نحو برآورده شود.برخي از بانكها كه واقعاً مشكلي ندارند چون طراحي‌هايشان را خوب انجام داده‌اند، بعضاً توسعه‌شان بي‌رويه بوده و تكه تكه شبكه را توسعه داده‌اند كه اينها مشكلاتشان بيشتر است. ما براي اينكه قابليت اطمينان را در شبكه بالا ببريم، براي ارتباط يك نقطه از چند مسير موازي بايد استفاده كنند تا اگر يك مسير دچار مشكل شد، بتوانند از مسيرهاي ديگر ارتباط را برقرار كنند. وقتي كه مالك شبكه اين را درخواست نمي‌كند و تصور مي‌كند با يك ارتباط محدود مي‌تواند كارش را انجام دهد قطعاً با مشكل روبه‌رو مي‌شود و اگر كابل آن مسير به هر دليلي قطع شود، در طول زماني كه ما در حال تغيير آن مسير هستيم، ارتباطاتش دچار مشكل مي‌شود.
منظور من محدوديت kb 128 براي كاربران خانگي است...
در بحث اينترنت پهناي باند اينترنت با مراكز تحقيقاتي، دانشگاه‌ها و مراكزي كه نياز به خطوط پرسرعت دارند هيچ محدوديتي نداريم. يعني مراجعي كه اين درخواست‌ها را تأييد و براي ما ارسال كنند، از نظر فني هيچ مشكل و محدوديتي در تأمين پهناي باند نداريم و به ميزان مورد درخواست، در اختيارشان قرار مي‌دهيم. سياست كلي اين است كه در حال حاضر سرعت kb 128در اختيار كاربران خانگي قرار بگيرد. اين kb 128اگر با همان كيفيت اصلي و واقعي ارائه شود، براي كاربردهاي علمي هم تا حدود زيادي پاسخگوست. يعني مراجعه به سايت‌هاي علمي و دانلود مقالات با همين سرعت هم امكانپذير است.
استفاده‌هاي ديگري هم براي اينترنت وجود دارد كه شايد برخي كاربراني كه گله‌مند هستند بيشتر گره‌شان روي اين نوع كاربردهاست.
وقتي تدابير كلي و سياست‌هاي عمومي كشور بر اين قرار بگيرد كه اين سطح دسترسي افزايش يابد، اين كار انجام خواهد شد. البته همان طور كه اشاره كردم الآن هم استثنائاتي وجود دارد به اين معني كه كاربراني مثل دانشگاهيان و خبرنگاران كه نياز به پهناي باند بيشتر دارند از طريق معرفي مراجع ذيربط و ارائه درخواست مي‌توانند در منازل‌شان از پهناي باند بالاتري
برخوردار شوند.

منبع:"پايگاه خبری آژانس خبری فناوری اطلاعات و ارتباطات (ايستنا)"

 



صفحه مناسب چاپ

دیدگاه کاربران در مورد این خبر

برای ثبت دیدگاه باید عضو شوید

اخبار مشابه

    برندها